Sessizce ağlar şu yüreğim, senin için anneciğim,
Hem doğrurken çektin, hem büyütürken kahrımı benim,
Senin değil yoluna tırnağının kirine öleyim,
Değerini bilmedim, af dilesem de artık neyleyim.
Cennete sen gitmezsen kimi alır ki, Rabbim,
Sen yaşadıkça dualarınla var oldum anneciğim,
Son pişmanlık ne fayda, senin yerine ben öleyim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta