Adını fısıldasam, kainat durur Annem,
Dilim bağlanır, başka sözler susar.
Sen varsın diye nefes alır bu dünya, bilirim,
Gözümün aydınlığı, ruhumun limanı sensin.
İlk dokunuştu gönlümde sevginin filizi,
Hep başımın tacı, onurum, gururum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta