Bir anne isyan ediyor,
An-sızlıyor, zaman duruyor.
Bir anne toprağı kucaklıyor,
Gözünde yaş donuyor.
Bir anne feryat ediyor,
‘Gül’ diyemiyorum adına,
Gülü düştü toprağa! ..
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




zor ve acının derinden vurduğu an...
saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta