ANNE
Ne kadar uzak,
Ne kadar yakın bir kelime.
Karmakarışık bir şey.
Nasıl olduğunu bilemediğimle,
Çok emin olduğum birşey gibi.
Yokluğun içimde bir gökyüzü,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Çok duygulandım.Küçüklüğüm film gibi gözümün önünden geçti meğer annemi ne kadar da üzmüşüm,yeni anladım.Affet beni canımın içi tek parçam,,,,,,,yüreğinize sağlık.......abisi.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta