Anne Şiiri - Ahmet Meriç 2

Sarılırdım sana kokunu çekerdim içime
Tüm özlemim hasretim acım dinerdi .
Bir tek bakışın yeterdi gözlerime.
İnan seninle dünyam farklı dönerdi.

Bir sevinç başlardı derinden içimde.
Sanki benim bayramım gibiydin .
Tatlı bir gülümsemeyle yüzünde .
Hoşgeldin yavrum kuzum derdin .

Ve sen gidince hüznüm başladı .
Bittim baştan başa yarım kaldım.
Çöktüm sustum kalbim daraldı.
Sanki bir bıçak sol yanıma saplandı.

Ben fırtınalardan çıkmışım yorgun .
Kaç hırçın dalga vurdu sayamadım .
Saymadım kaç kere yedim vurgun.
Anne gözlerin cennetimdi doyamadım.

Hep sanaydı yönüm tüm seferlerim .
Huzur bulduğum tek yer dizlerindi .
Tek sana hep sana bakardı gözlerim .
Anne gittiğin gün sonum kıyametimdi.

Ruhumun dinlendiği limanımdın.
Bir sözünle tüm dertlerim biterdi.
Güvenle çıkabildiğim rıhtımımdın.
Ayaklarım beni hep sana getirirdi.

Seni çok özlüyorum anne yoksun.
Sensiz zifiri karanlık gecelerdeyim .
Söyle bana güneşim nasıl doğsun.
Kelimelerden vuslat denen hecedeyim.

Şimdi sen bir daha hiç olmasanda .
yinede hasretle öpüyorum ellerinden.
Bir daha hiç beni kucaklamasanda .
Kokunu içime çekiyorum elbisenden.

Anne ne olur rüyalarıma bari uğra.
Işığım ol gecenin zifiri karasına.
Anne yüreğim yandı düştüm dara .
Bırakma beni yetimlerin yalnızlığına.