Anne uyan...
Kalbim bir kuş gibi uçup gidiyor,ayaklarım çıplak yagmurun ıslattıgı topragın üzerinde ..
Küçücük gözlerimi dolduruyorum gokyüzüyle ,kalbim bulutların arasında usulca süzlüyor..
Aklima gelmeden karanlik uyan anne..
Ufacik kalıyorum onca dunya insanı ve onca hayatın arasında,gökkusagi umutlarimı boyuyor kaderim kapkaranlik sen uyan anne...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta