Anne Şiiri - İbrahim Yüksel

Tüm sevdiklerimi
senin gibi düşünmek anne!
küçük bir çocuk edasıyla
uzanmak dizlerine,
dualı elleri başımda
okşatmak saçlarımı,

Alelade duyguları gözetmeksizin
görebilmek seni
anne güzelliğiyle kızım,
gözüm,
kayıp yanım

Sev beni!
bir gece yarısı gel yatağıma
koca pabucum başucumda
okşa yanağımı
o dokunamadığım ellerinle
o akdeniz dudaklarını kondur alnıma,
sonra yarısı yerde yorganımı al ört üstüme

Bir gün gel
sar beni!
kucakla ay damlası kollarınla,
gözyaşlarım dökülürken omzuna
anlatayım o gün dizimin nasıl yara olduğunu sana,

Ve düşünmeksizin
öylesine vakitlerde gel
dinle beni
dillerim lâl olsa da

Sonra öpeyim seni
boynundan
saçlarından,
masum, sevdası yitik bir çocuk gibi..