Realist bir aşkın sürrealist uzantıları eşliğinde
Maddeden fışkırırken mana alemim
Ve bir kayayı tuzla buz ederken elemim
Babasını teselli eden çocuklar gördüm
Yaşamın feleğinden ruhuna geçitler ördüm
Paralel evrenlere açılan kapılar gibi
Tüm hücrelerimi yaşam evrenine sürdüm
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta