Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Eskiden hep Gerçek Şairlerimizi okurduk. Şimdi ise hep İmdat Türkel gibi şiir hırsızı "İnternet Şaircisi" insanlar türedi. Ne yazık ki son zamanlarda yapay zeka şairleri ve intihalcilerin sayısının çoğalması, bunların utanma duygularını tamamen yitirmeleri, bu kişlerin ipe un serip üstelik gerçek şairlerin şiire sahip çıkmalarına da çamur at izi kalsın şeklinde yaklaşılmaları şiir sanatında o ince, yüksek, derin ve asil duyguların açığa çıkartılamamasına sebebiyet vermektedir. AMA İLAHİ ADALET EN SONUNDA TAM TECELLİ ETTİ. "ŞİİR HIRSIZI İMDAT TÜRKEL GEBERDİ." ALLAH TAHSİRATINI AFFETSİN.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta