İnsanlar benim aşılmaz duvarlarım olduğuna inanıyor:
Çelikten olma bir kapı,
Üzerinde açılmamaya yüz tutmuş kilitler.
Koca bir yanılsama sadece.
Gören kaçıyor, garip bir bilmece.
Bakmayı bilselerdi, ne duvar nede kapı engeldi
Oysaki içeride bir ruhun varlığını göremeyecek kadar körleşmişti gözler
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta