Bir göz odada mutlu olurdu eski sevdalılar.
Şimdi oda sayısı kadar yalnızlık var.
Sofraya otururdu insanlar,
ağız dolusu haykırışlar.
Beton bloklar ardında saklı kalır sancılar.
Çaresizliğine hapsolmuş çiçeğin,
açmaz ne çok yaprakları var...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta