Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anlaşılmaz olan sevgim değil benim...
Ölümüme olan özlemim....
Ne kadar uğraşırsan uğraş karşındakinin anlayabildiği kadardır anlatabildiğin...ve hiç bir şey insan yaşamından daha değerli değildir....yüreğinize sağlık.
h.kuzu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta