çocukluğumu hatırlıyorum,
ne çok özenirdim büyümeye,
küçülen ayakkabılar sevindirirdi beni,
beli sıkan pantolonlar,
yakası düğmelenmeyen gömlekler
bana büyüdüğümü anlatırdı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sanırım herkesin kendinden birşeyler bulduğu öykü tadında bir şiir tebrikler
bilseydik büyürken hayatın zorlukları da dertleri de bizimle büyüyecek bu kadar hevesle büyümek ister miydik hiç, bu kadar mutlu olur muyduk büyüyoruz diye? anne babamızı anlamaz mıydık bugün ki endişelerimizin,korkularımızın onların yüreğinde nasıl bir yer tuttuğunu bilseydik eğer? bunu yaşamadan anlamak kolay değil galiba.. öyle güzel anlatmışsınız ki o duyguları umarım o yaşamadan anlar sizi.. herkesin kendini bulduğu güzel bir şiir.. kutluyorum sizi hüseyin bey.
güzel dizeler mp3 indirip dinledim yani beni alıp götürdünüz geçmişe
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta