Anlamlar Biter Gider Şiiri - Kasım Kobakçı

Gecenin karanlığı sırlar arar derinde,
Ay ışığı vurdukça gölge doğar yerinde.
*
Anlam yükler insanlar yıldızların izine,
Bakıp umut ararlar gökyüzünün gizine.
*
Kendine bir yol çizer ruhun derinliğinde,
Gezer durmak bilmeden ufkun serinliğinde.
*
Yüreğine doluşan korkular anlam bulur,
Gecenin ortasında uykular tamam olur.
*
Bencil bir heves ile sırları arar durur,
Karanlık ormanlarda ruhunu sarar durur.
*
İnsan kendi içine geceden ağaç diker,
Kara perde altında geceye boyun büker.
*
Mülkiyettir sanırsın gecenin o karası,
Kapatmak için her günü ruhunda yarası.
*
Şans eseri bulunmuş bir umut piyangosu,
Yüreklerde yer eder yalnızlık bilançosu.
*
Eline geçen şansı yoruma katar insan,
Sabah olmasın diye ölüme yatar insan.
*
Kurnaz bir tasarımdır gecenin oyunları,
Kendine esir eder bütün bu koyunları.
*
Ortak söylemler ile büyütür anlamları,
Karanlıkta kaybolur geçmişin zamanları.
*
Heceler düğüm olur akıllar durağında,
Geceler hüzün dolu kimsesiz sokağında.
*
Kim bilir hangi sırrı saklıyor gökteki ay,
Anlamı bulamazsın sanma ki işin kolay.
*
Aynaya bakan insan gölgeden medet umar,
Karanlıklar içinde akıllar oynar kumar.
*
Bir rüya aleminde gezinir ayakların,
Suskunluk içindedir çaresiz dudakların.
*
Söylenen her bir sözün gecede yankısı var,
İnsanların içinde dinmeyen sancısı var.
*
Değer biçmek istersin her bir siyah noktaya,
Düşünceler sürükler insanı bu dalgaya.
*
Sahip olmak istersin gecenin gizlerine,
İnanmak istemezsin gündüzün sözlerine.
*
Her anlam bir kapıdır uykunun kollarında,
İnsan kendini arar gecenin yollarında.
*
Özel bir his ararsın yıldızlar dökülürken,
Yüreğine gam dolar şafaklar sökülürken.
*
Son bulur bu tasarım gündüz doğduğu anda,
Anlamlar biter gider ışık vurduğu yanda.