Yalnızken daha bir çekişmez olur Ankara’nın sokakları,
Her kaldırım taşı hiçliğe bilemiştir dişlerini.
Ve sen meteliksiz bir âşık kadar onurlu,
Kirli yatak çarşaflarını avuçlayan üniversiteli bir kız gibi,
Hüzünlü atarsın her adımını.
Oysa o anda;
Sahibini vuran namuslu bir yosma edasıyla arsızdır Ankara.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta