Yedi dipsiz vadiden geçtim,
Gözlerimin bebeklerini,
Kaf'ın doruklarına diktim hep uçarken.
Kanatlarımdan dökülen umutla yeşerdi toprak,
Rüzgara karıştı çığlıklarım,
Ve boşlukta bir fırtınaya dönüşüverdi feryatlar.
Ardımda görmeye alışkın olduğum yoldaşlar,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta