Uykunun eşiğinde bir kayık bekler beni,
Yıldızdan bir köprüde yol açılır rüyada.
Ay vurunca ürperir ırmağın gümüş teni,
Kayığın izlerinden nur saçılır rüyada.
Bir ninni sesi gelir taş duvarın ardından,
Ekmek kokusu tüter tandırın dumanından,
Ak un tozu dökülür anamın saçlarından,
Yetim kalmış kollarım hep sarılır rüyada.
Duvarda bir saat var, yelkovanı kırılmış,
Bir mektup ki adresi yağmur ile yazılmış,
Bir harman ki tanesi dört rüzgâra dağılmış,
Haritadan silinen köy anılır rüyada.
Gündüz düştüğüm yerde dost yüzünü çevirdi,
Fırtına bahçemdeki son fidanı devirdi,
Gece yabancı bir el ekmek ve su getirdi,
Düşenin dostu olmaz, dost sanılır rüyada.
Sabah olur, perdeden sızar keskin bir ışık,
Yastığımda saçlarım gece gibi dolaşık,
Gerçekle düş iç içe, düğüm düğüm karışık,
Belki bu dünya düştür, uyanılır rüyada.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 21:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!