Bir boş sayfa kaldı geçmişten bu güne.
Sarı yapraklar arasında nemlenip küf tutmuş.
Tek birde kalem kaldı ucu çoktân kırık
Masamın gözündeki sapsız üst çekmecede.
Umutlarım vardı seninle benim.
Gelecekse bir ok gibi bağrıma saplanıp kaldı.
Kuş kanatları arasında umut dolu su damlası.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta