Mor dağlara kar düştü ay ışığında.
Sessizlik iniltiyle bulaştı.
Geçmişten iki resmin, birde sözün kaldı.
Hani varılıp vurulacaktı hedef güya.
Yüreğime koca bir hançer saplı kaldı.
Kan damladı gözlerimden umutlarıma.
Boynu bükük öksüz kaldı sevdam.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta