Karşı sokak
Kavranamaz bir uzaklıkta
Sarı kıvrık kabarık saçlı
Bir kız oynuyor
Yedi yaşımda yokum
O mesafeden benim oyunuma karışmaması gerekiyor
Tabii sonra mehtap
Onun ilinde daha batmamış güneşin
Nispetini getirip
Önümde bir yere varmayan
Suyun üzerinde sergiliyor
Israrla sürekli
Sonra on beşinde yokum
Tümden alakanın ne olduğunu kaybediyorum
Oysa o ara dünya nasıl düzülür onu anlatıyorlar
Bir bok biliyor gibi
O geliyor ve benle boy ölçüşüyor
Uzunlukta benden küçük olduğuna şaşkın
Yalnız bir sonraki kadehi görebiliyorum
Aslında solgörüyle de olsa
Bir belki bir sonrakini de tahmin ederim
Böyleyken
Senin, ileri ve geri, şiddetinden sual olunmuyor
Hem senin ellerine ortak olmak için
Gerçekle insan arasında
Bozlu bir cam sonbahar.
Hakim görüntü boz yeşilken
Elmalar dalda pembeli,
Acelesiz ve baharları
Kendimizi kandırdığımız o dündü
Ve uzaktı da yan sokağa
Şimdi işin işten geçmediği her bir an var
İstesen de uzaklaşamaz gölgen hiç bir yere
Dönen güneşin altında
Bir mabed, denize nazır
İlk hınzır, çaldığını size emanet etmis
Demeterle biçip, diyo ile içiyorsun
İşin kötü tarafı üzgün görünüyorsun
Yada benim işime öylesi geliyor
Ufacık bir kadın
Eline gittiğinin ölçüsünde:
Beş ayak biraz parmak etmiyor
Bilmiyorum
İnsan hep ayağının altına aldığını mı ölçüyor
Ufacık başı, fakat alemi taşıyor
Yanılıyorsun
Sen istediğine yanılıyorsun
Seni istiyorlardı ondan gittin
Beni istemiyordun ondan kaldım
Neye çekilip duruyorsun
Ulan nivton fiziği mi kaldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!