başlangıçta söz vardı ve
başlangıçta söz verdim
dile gelmeye meyyal hislerimi
bir ceset gibi taşımaya omuzlarımda
suskunluğu küfürle dirilmiş
öfkeli hallerimi anımsatan bir yükseliş,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta