Anadolu Şiiri - Nazım Hikmet Eskibatman

Anadolu’dayım

elim yüreğimde haberini bekliyorum

Ekim ayı baharının duygularıyla.

Çukurova’dan Mezopotamya’ya,

Kapadokya’dan Bian’a yüreğimde sıcaklığın ısıtır beni.

Yollardayım,

Yaşamak istediğim bu zamanda

Olgun sevginin tohumlarıyız

Sevgiyle yetişen, yeşeren oluruz

En zor anlarda dahi gerersek göğsümüzü

Dağlardayım,

Dar yollardan, çam kokusunu çekerken içime

Ne yol dar ne de uzun gelir bana

Seviyorum seni;

Kimi kurak toprakların arasından
kimi sert yağız dağların yamaçlarından
kimi güzel Erciyes, Nemrut dağından
kimi Akdeniz’in sıcak havasından
kimi Konya ovasının ıssız soğuk yolundan
kimiyse en lezzetli tatların duraklarından
Zeugma’dan, Antakya’dan, Adana’dan.

Ya teninde titreyen ellerim

Ya dudaklarım ne yapsın

Severken Anadolu gibi güzelliklerle

sınırsız,

çıkarsız,

karşılıklı.

Anadolu’dayım,

durdum yolun kenarında

sağımda bir dağ,

Sen farz et ki, tüm duyguların içinde bakir bir dağ ve yüreğim saklı,
solumda kızıla çalan, kurak, otsu, verimsiz, yarınsız,

arkamda geçmişin uzun yolu ardımda kalmış,

önümde ise uzun bir yol yeni heyecan ve aşk dolu bir sevda.
Geleceğim olur musun özlem dolu bu yolda?

Bu uzun yolda gelir misin?

Yalnızca sen, yüreğin, gülümsemen ile

Yarın’a

Nazım Hikmet ESKİBATMAN