Sana öyle hasretim ki , sözcükler hislerimi ifade edebilecek boyutta değil. Bir nehirin önüne kapılmış gidiyorum ama durdurak bilmeden. Arıyorum kendimi bulamıyorum. Buluyorum beni kendimi soramiyorum.
Her takıldığım taşa bir an bırakıyorum.
Her susuyuşa bir nefes ömür adıyorum.
Özlemin nehirde durdurak bilmeden akıp gidiyor.
Kimi zaman yosununa tutunuyorum taşın ,
Kimi zaman taş tutunuyor hasretine.
Akıp giden suyun hızında boğulup kalıyorum.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta