Hayat
Uçsuz bucaksız kramboller, sancılı doğuş
Dokuz ay tutunuş, mucizeyi var oluş
Muhtaçlığın aciz bekleyişi,ihtiyaçsa bir milim ak süt
Merhamet kokan şefkat, katıksız Sevgi
Bir beşik,bir yatak uzayıp gider gece teranesi
Tuzak kursa dahi rüyalar,o bağ ki siper olur öpse o alnı olmaz hak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta