'Ellerinden tutamadım,titrek bir öfkeyle
kabarıp gitti.Seviştiğimiz yatağın sıcaklığı
henüz dururken zamanımı çaldı,vaktimi
alıp gitti.Mazi hep ensesinde,gelecek
kaygısından uzak,dudaktan boşluğa
bir şarkı gibi dökülüp gitti…'
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mesele o anı iyi kullanmaktır. Şiirlerinden anlıyorum ki, o anı iyi kullaıyorsunuz. Devam edin diyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta