Amok Koşucusu Şiiri - Nalân Yıldız

Nalân Yıldız
60

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Amok Koşucusu

Bir damla kan,
dudaklarının kenarından
İçindeki soğuk küle damlardı
Her güldüğünde...

Kanadı acılanmış
Bir güvercin ağlardı sesinde
Hüznü yüzüne bulaşmıştı
Yüzü hüznüne...

İkimiz de biliyoruz Tanrım ikimiz de...

Olgunlaştıkça
Ölgünleşiyor insan
En olgun hali
En acılı hali
En bilge hali
En insan hali
O yüzden bu kadar ölüm kokuyor?

“Alzeimer” umuduyla can çekişen mumlar
Bilir sırrını,
Yalnızca unutmayı dilerdi
doğumgünlerinde.
Yazılanları unutan bir kara tahta
Kadar bilmek,
Ötesini silmek isterdi
Olmadı.

İkimiz de biliyoruz Tanrım ikimiz de...

Sessizliğin içindeki gürültü sonrası,
beyaz ses...
Bir uyku hali ve sonsuz uyanış...
Yokoluş yeniden doğuş.
Ve insan
Teri ve kanı üstünde kurumadan
Son nefesini veren amok koşucusu

İkimiz de biliyoruz Tanrım
İkimiz de biliyoruz
Onca acıya değmezdi

Nalân Yıldız
Kayıt Tarihi : 16.10.2003 13:20:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Turgay Uçeren
    Turgay Uçeren

    Ve insan
    Teri ve kanı üstünde kurumadan
    Son nefesini veren amok koşucusu

    İkimiz de biliyoruz Tanrım
    İkimiz de biliyoruz
    Onca acıya değmezdi


    Çok etkileyici...

    Kutlarım Kaleminizi...

    Saygılar...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)

Nalân Yıldız