Birileri dertli olmasın diye değil, birileri gülsün diye de
değil, bu vuku bulan kalem izleri…
Zihne düşen gönüle gider, orada duyguyla buluşur.
Mevzu bundan ibaret…
Nezih ve pak…
Neticede gönül bu, söz geçmez kalemine…
Kimin okuyacağı belli olmaz ya da kimin misafir olacağı
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta