Amansız Bulutlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Hâkimler şiddet saçar, ozan örtüyor anlamları,
Düzmece faillere, fırlatıyor keskin okları.
*
Benzetme hüneridir, yansıtan eşsiz rüyaları,
Rengârenk tablolarla, süslüyor derin deryaları.
*
İzmir'in dağlarından, Sivas'a yayılır simgeler,
Ankara ovasında, çoğalır kâbuslu gölgeler.
*
Körleşmiş kalabalık, sezemez gizlenmiş nükteyi,
Aydınlık dizelerle, yazarlar bozuyor sahneyi.
*
Açıkça yermek çirkin, keskindir mecazın taşları,
Eğilir ulu tarzın önünde, beylerin başları.
*
Süslüdür satırları, bağrında yaşıyor gerçekler,
Açacak bahçelerde, mevsimi gelince çiçekler.
*
Tükenir servetiniz, gömülür toprağa elmaslar,
Şiirin nefesiyle, geleceğe akar miraslar.
*
Bâkî'nin mısrasıyla, ışıyıp canlanır umutlar,
Fuzûlî hecesiyle, dağılır amansız bulutlar.