Altın Benlik Şiiri - Sinan Bayram

Kara geceyle başlar yolculuk,
Ayrışmanın göğsünde erir beden.
Çürüyen benlik, sessizce soluk,
Küllerle konuşur saf olan zeden.

Kalsinasyon: Yanar eski suret,
Ateşte yok olur gurur ve dert.
Kalan, yalnız özdür — isimsiz bir niyet,
Aşkla dövülür, damıtılır sert.

Halletme’de çözülür zaman,
Sular alır benliği usulca.
Bütün sınırlar erir birer yalan,
Ruh akar şimdi kendi iç ırmağında.

Koagülasyon: Toprakla diriliş,
Yeni bir şekil, yeni bir öz.
Beden ve ruhta birleşir biliş,
Simya budur: Hiçlikten söz.

Yansıma doğar, ışıkla arınma,
Ayna parlak, gölgem barışta.
Bütünlüğe erer kırmızı şafakta,
Altın benliğim: Tekliğin ışıltısında

Sinan Bayram