Kanadı kırık bir kuş gördün mü hiç
Şaşkın ürkek çaresiz
Ne kendinden ne de geleceğinden habersiz
Boynu bükük kalmış karda kışda kimsesiz
Ağlar gibi bir hali var sanki sessiz sessiz
Acısı içinde saklı boynunu içine çeker kalır nefessiz
Daldan dala uçarken özgürce neşeyle kalır hareketsiz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla



