Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Olmayacak bu!
Bırak! Zaman merhem olsun yarana,
Onmaz denen ne yaraları sardı o.
Ama bilmezler ki benimkisi derin,
Deştikçe kanıyor, kanadıkça acıyor.
Ah! Gönlüm dinle;
Uslanmadın hala ne bu çile,
Belkide alıştın sen buna,
Söküp atmak istemedin sen onu,
Örümcek ağı gibi ördün,
Ağına takılanlara bakmadan,
Etrafına kimseye yaklaştırmadın.
Kendi içinde döndün durdun..
Ah! Dönme başım yanarsın;
Dediler de anlamazsın ki
Bildiğini okursun yine,
Bırak acısın, bırak yansın.
Umutlar bitmesin özlemler solmasın,
Bırak baharımda güller açsın.
Bahar gelsin, sonbahar, kış, hazan
Bir alımlık nefesim var zaten,
Onuda O alsın benden….
şairin gönlü hep hüzünlü olacak ki, derin duygular içinde yazacak tüm şiirlerini.
saygılar kardeşim.
tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta