Alplerin Narası Şiiri - Kasım Kobakçı

Alplerin narası gökleri yırtar, yırtar da coşar harbe!
Mert olan pusatın beline takar, takar da koşar harbe!
*
Korkaklar sinerken kuytu köşeye, er olan göğsün gerer;
Kahraman olanlar bentleri yıkar, yıkar da taşar harbe!
*
Çelikten pençesi bükülmez asla, yıldırımlar yağdırır;
Hasmının bağrına şimşekler çakar, çakar da şaşar harbe!
*
Zalimin zulmüne boyun eğmez hiç, kalkanı imanıdır;
Mazlumun öcünü alnına çalar, bakar da uçar harbe!
*
Yorulmak bilmeden dağları deler, fırtınalar estirir;
Kızgın kor misali bendini yakar, yakar da aşar harbe!
*
Esaret zinciri değmez tenine, hür doğmuş hür yaşar o;
Tutsaklık gömleğin elbet paralar, bıkar da coşar harbe!
*
Kutsaldır ocağı, sancağı, yurdu; çiğnetmez namusunu;
Namerdin burcuna tuğların çakar, çakar da koşar harbe!
*
Kem gözler dikilse aziz yurduna, şahlanır küheylanı;
Gözünü kırpmadan canından bıkar, bıkar da taşar harbe!
*
Dalar o ordunun tam ortasına, kılıcı kan ağlatır;
Baş keser, saf yarar, neferler yıkar, yıkar da şaşar harbe!
*
Atlılar dörtnala kalktığı vakit, yer sarsılır, gök inler;
Nice baş, nice leş sel gibi akar, akar da uçar harbe!
*
Gür sesle haykırır sarp kayalardan, yankısı dağlar yıkar;
Karanlık gecede meşale yakar, yakar da aşar harbe!
*
Sisli vadilerde pusu kuranlar, görsünler er gücünü;
Kartallar misali göklerden bakar, bakar da coşar harbe!
*
Kalkanlar çarpışır, mızrak kırılır, toz duman olur meydan;
Yiğitler gürzünü hışımla kakar, kakar da koşar harbe!
*
Okları yağmurla yağar göklerden, karanlık çöker güne;
Düşmanın bağrına ateşler yakar, yakar da taşar harbe!
*
Yaralı düşse de asla inlemez, kanını toprağa kor;
Son nefes anında gülerek çıkar, çıkar da şaşar harbe!
*
Kazanır zaferi, diker sancağı, şan verir asrımıza;
Gönlünde hürriyet gülleri kokar, kokar da uçar harbe!
*
Analar doğurur aslanlar gibi, tükenmez bu soy asla;
Her nesil bayrağı burçlara takar, takar da aşar harbe!
*
Kutlu ülkülerin sönmez ateşi, aydınlatır cihanı;
Yiğitler diyara mührünü çakar, çakar da coşar harbe!