Düşlerini esir almış gözlerinle
Aşkını uzay boşluğuna hapsettin
Resim çizdiğin ışın kılıcınla
Tahtına vuran belirsiz silüetin
Hükümdarı olduğu şeytan katında
Gelsen denizimin kıyısına
Görsen aşkımın son perdesini
Binsen kalbimin dolmuşuna
Vursan aşkın son darbesini
Kalbimde bir duygu var,
Bazıları ona aşk diyor.
Aklımda bir anı var,
Bazıları ona nefret diyor.
Peki, hani aşk ile nefret düşmandı?
Göz göze geldiğinde bir kere
Kelimelere ihtiyacın kalmaz
Sesinin rengini gözün çalar
İçindeki su nem tutmaz
Kanım damarlarımda akarken
Kalbime baskılıyor adını
Susarak söylediğin her şarkıda
Oluşturdun hayatımın anlamını
Sözlerin, aklının perdesine saklanırken
Gözlerin haykırıyor aşkını
İsmi de verdiği ilham kadar şairane,
Gözleri, gecelerin en büyülü simgesi.
Yakamoz gibi yansır duş perdesine,
Belki ay değildir ama Aysima.
Şanını duyan kazır tarihe,
İlk aklıma düşürüyorum seni
Sonra kalbime gölge ediyorum
Üstümde taşıdığım nefesini
Yapraklara doğru üflüyorum
Gözlerini bekliyorum baharım
kayıtsız kaldığı kör karanlıkta
kalbim artık düşlerime açılmıyor
yabancı olduğu o toplulukta
gözlerden örülü duvarı yıkamıyor
iyiliğin denizdeki son çırpınışlarında
Aciz bedenime üç katman fazla sanki
Gözlerimin ardındaki yüzden yükselen
Rengimi çalmış bir yabancının sesi
Korkudan inceliğine sığındığım kibrimden
Kaçmak için yarattığım yaşlarımın resmi
Krala büründüğüm pembe düşlerimden
Baksana şu yeşilin büyüsüne,
bırakıver kendini mavi sonsuzluklara.
Kapıl bakalım renklerin en renksizine,
kulak ver gül için şakıyan bülbüle.
Prensesi olan her masalı oku da,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!