Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Hayâl ağacı altına
Şöylece bir oturayım
Dedim hayâller kurayım.
Sırtım ağaca dayalı
Geçti hayat yorgunluğum
Şimdi duygu yoğunluğum...

Yüzüne baktım
Bakışlarım bindi göz kapaklarına
Ağırlığından açamadı gözlerini.
Görmek isterdi belki içinden
Fakat bakamadı yüzüme bir türlü
Başkasını gördü gözleri

Kendi kendine gülen
Kişiye deli derler,
İnsanlar hep bu yüzden
Toplulukla gülerler.

Gülmesini bilmeyen

Gülün güzelliği yalan,
Ne renk,koku ve katmerindendir.
Arzuları kamçılayan
Yasaklayıcı dikenindendir...

Sonbaharın hüznü
Kâlbini dinlemeyi öğretti ona,
Yürüdü giyik ayaklarıyla
Çiğnedi çıplak caddeleri.
Anlamadı hâlâ insafsızlığını
O kadar yürüdüğü halde

Günahsız geçen bir günün gecesinde
Işıklarla ruhlaşıverip
Karanlıkların kucağına süzül sevgilim.

Duy âhengin ne âhank olduğunu,
Gör dünyanın hâlini bir kez,

Bir adam tanırdım
Ağlardı,ağlardı durmadan
Deli sanırdım.
Bir adam tanırdım
Gülerdi,ağzı kulaklarına kadar
Onu da kıskanırdım.

Güç bendedir…
Güç sendedir…
Güç ondadır…
Demek yanlış olmaz da
Eksik olur…
Güç sizde değil…

ATATÜRK 'LE O AZİZ VATAN EVLATLARININ
TANRI 'DAN, ruhlarına bir izin verilirse
Hesaplarını sormak hakları kanlarının...
Gün olur karşımıza gelip de dikilirse
Dudakları bizlere aynı sözleri diyor:
Sizleri böyle görmek gücümüze gidiyor...

Gönül kime yandı,kimi sevdi,kimi aldı?
Daldan dala kondu ve en sonunda aldandı.
Her yüzüne güleni dost oluverir sandı
Daldan dala kondu ve en sonunda aldandı...