Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Acı büyük acımayı bilene
Ağlayıp yaşını göstermeyene...

Kolay değil olabilmek ATATÜRK
TÜRKAN SAYLAN Milletine ANA TÜRK...

Rahmetli...
Seni düşünürüm de hergün
Şaşarım insanların hâline.
Dünyada rahat bırakmadılar seni
Çünkü sen zengindin
Paralarına göz dikmişlerdi

Çevreni doldurmasın dost görünen riyakâr
Etraf onlarla dolu belki binlercesi var...
Demirden çember olur sıktıkça sıkar boğar
Siyaset denizine düşene can simidi...

Boğazına geçerse kurtuluş yok çemberden,

İşte yine postacı göründü
Zaten tüm hasretlikler bizim mahallede.
Elinde mektup dulu
Kapıları çalar postacı
Sevinç dağıtır evlere.
Postacı kapıları

Önümde görünmez uzay
Arkamda geçmiş on yedi tane Aralıkta
Sönmüş on yedi mumun yarı gölgesi.
Bu ay on sekizincisini
Söndüren üfrüğümde
Bambaşka bir kuvvet var.

Benim için
Güneş bir daha doğmamacasına batacak
Yere battığım zaman ben.
Güneş başkalarını ısıtacak,
Başkaları teneffüs edecek bu havayı,
Herkes fâniler için her şeyden

Mutlu olamadıksa kusur yalnız bende mi?
Kabahatin büyüğü öldüren,ölende mi?
Kusur değil sevgiyi,olmaz mı arasaydık?
İki katil bir olup aşkımıza biz kıydık...

İnsanı ve herşeyi sevip yaşamalısın,
İnsanı ve herşeyi sevip yok olmalısın,
Geriye miras diye sevgi bırakmalısın...

Ortak miras olunca dünyadaki bırakı
Bitmez o tekrar tekrar yine paylaşılacak

Karşı değilim asla örtün emrine hâşâ!
İtirazım türbana! ne örtüye,ne başa...

Gün gelir kendi çözer türbanı kafasından
Endişem:kurtulamaz kısır saplantısından...

İster erkek ol ister kadın
Sen insansan o da insan...
Ama sen insan olamadın...
Bayraklaştı aldığın can
Başlar üstünde ÖZGECAN...