Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Merhamet gereklidir hâline ağlananın
Sevgi paylaşılmazsa yetmez birlikte oluş...
Ağzına bant,elleri arkadan bağlananın
Sevdiği yemekleri ye diyerek bu sunuş...

Boşa gitmez sevgiye verilecek emekler,

Birgün de benim için minareden
Okunup,verilecek dua,salâ,
Bir saltanat süreceğim görmeden
Her fâniye yüksek makam:musalla...

Kâh el uzatıp,kâh omuz vererek

Tek senin ağzından duymak istiyorum
Bütün kelimeleri...
Sen daha güzel heceliyor
Daha güzel söylüyorsun.
Söylediğin en kötü sıfatlar bile
O kadar iyi ve güzel ki...

Yaşlanmak yaşamaktır yılları öldürerek...
Sevdiğin,tanıdığın kopar gider nice can...
Uzun ömür verirse buna katlanmak gerek...
Yaşlıdır birçok ölmüş arkasında bırakan...

Şimdi yetmiş bir oldum yetmiş yılı gömerek...

Gönül sabret diye diye
Artık gön oldu kalbim.
Önce bir nazlı reddinle
Çatır çatır kırardın
Kalbimi insafsızca.
Ama gel gör şimdi

Gidiyorum arkamda
Sevdiceklerim kaldı,
Yaşadığım hayat ta
Gerçekten bir masaldı.

Dünyaya gelmek kolay

Boşuna mı olmuş insanlarda akıl?
Boşuna mı yanışlarlar onu-bunu?
Şimdi ve dünya kurulalıdan beri
Yamyamları yanışlamaktan usanmadılar.
Bir davul buldular,bir de kazan
Birbirlerinin başını şişirdiler

Yaşamak,bizlere hep yorulmaksa
Dinlence yüzü görmeyiz ne yazık!
Ömrü tatil diye biçilmiş kim varsa
Çakmak için gelmiş dünyaya kazık...

Nerde o şair ve o güzel deyişi nerde?
' İç bâde,güzel sev,varsa aklın,şuurun...'der de
İnsanı bırakmazdı bu söz gamda,kederde,
Güç verir ve şifa olurdu sanki her derde...

Kestiler zehrimi tümden,kısmen meyimden de...

Sen olmadıkça yanımda
Her yer bana gurbettir,
Cehennemde olsan bile
Ora bana Cennettir.
Alaylı bakışların
Çölde seraba benzer