Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Hayata bir bebek gözüyle bakıyorum
Süt beyaz dağlar,tepeler
Sanki değsen süt fışkıracak memeler
Hep süt süt akıyor dereler
Baktıkça acıkıyorum...

Mübarek anamıza bir günü özgüledik
Bir günü de muhterem babamız için verdik.

Yılda bu iki günde biz onları anarız
Yılın her günü anar bizi ana - babamız...

Bir kederli günümde ben
Karşıda batan güneşi
Seyreyledim Kadıköy'den.

Parlak,bakır bir tepsi
Yaklaştı tepelere,

Güneşin yuvası
Kedersiz,dertsiz,sessiz
Doğduğu tepelerin arkası.

Sanki bizi gözetlercesine
Dolaşır tepemizde bir adam her gün

Gel dargınlar barışsın
Canlar toprak olmadan…
Tenler tenle karışsın
Beden toprak olmadan…

Ağaçlar yaprak açsın

Uzat al avucunda çırpınacak bu yürek
Yavru bir kuşcasına hem ürkek ve de korkak...
Yuva sıcaklığını elinde hissedecek
Zannolur bırakılsa uçup da kurtulacak...

Yıllansa da bu yürek yine de bir yavru kuş

Merhamet gereklidir hâline ağlananın
Sevgi paylaşılmazsa yetmez birlikte oluş...
Ağzına bant,elleri arkadan bağlananın
Sevdiği yemekleri ye diyerek bu sunuş...

Boşa gitmez sevgiye verilecek emekler,

Birgün de benim için minareden
Okunup,verilecek dua,salâ,
Bir saltanat süreceğim görmeden
Her fâniye yüksek makam:musalla...

Kâh el uzatıp,kâh omuz vererek

Tek senin ağzından duymak istiyorum
Bütün kelimeleri...
Sen daha güzel heceliyor
Daha güzel söylüyorsun.
Söylediğin en kötü sıfatlar bile
O kadar iyi ve güzel ki...

Zonguldak KARADON burası
Kader kuyusu değil
Maden kuyusu...
Kömür karası...
Ekmek parası...
Her gün helâlleşip ocağa iner