Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Kulağa uzaktır kâlbin duyulmaz
Gel sen yakın olan beynini dinle,
Kâlbini dinleyen pek iflâh olmaz
Son sözünü söyle akıl dilinle...

Yalandır yolların kâlpten geçtiği

Gözlerimde kıskançlığı yanan sigaranın
Kıskansam yeri onu
Dost dudaklarla sarmaş-dolaş...
Böylesine dost dudaklar
Dostça bir nefes çekseydi benden
Zehrimle doldururdum ciğerlerini.

Elleriyle soğutup dondurduğu ruhuna
Medet beklediği şu ısınan küreyi de
Bu hâle getirendir kaprisleri uğruna...
İnsanın beyni gibi bencildir yüreği de...

Yarattığın ejderden bu ne korku,bu telaş?

Yavrucuğumuz bastın bak otuz beş yaşına
Allah acı katmasın yuvana ve aşına.
Sağlıktan,saadetten örülmüş bir taç olsun
Yaşayacağın yıllar,uzun ömür...başına....

Yeni yaşın,yaşların...hayırlı,kutlu olsun

Öyle kördüğüm oldu asla çözülmez düğüm
Alttan yükseliyor yer, üstten çöküyor göğüm...

İkisi arasında sanki cenderedeyim
Dünya mı değiştirdim? şimdi ben neredeyim?

Dünya hayatı sanal
Her insan ayrı kanal,
Bir ticaret ki ver-al
Kâr mı çok? Zarar mı çok?

Fâni sanala eşit

Kimi göz üste bakar bakmaz ki aşağıya
Gösterişi sever o düşkündür şaşaaya.

Aşağısına baksa o neler neler görür...
Gördükleri ürpertir,birçok can var sürünür.

Güzelliğin âlemce apaçık bilinirken
İlân etmem gerekir onu ayrıca da ben...

İnan ki söylemesem dilim bana darılır
Seni şiirlemesem elde kalem kırılır.

Gelin ata biner,ya nasipten başka demez,
Zulmetmeyen Allah zulmü ve zâlimi sevmez.

Hem kendine,başkasına zulmeden insandır
Mazlum Allah'tan bilir bu ne biçim imandır?

Bir rüya ertesi düşünceler
Tatlı anılarca gönülde takıntı,
Gündüz ve geceler
Yokluğa taraf bir akıntı.
Coşma gönlüm coşma
Bak yine oluyor akşam