Vardık dost meclisine, girdik elmas kapıdan,
Bir dost yer açıp açtı, düz çökmüş de sağından,
Neyzen ney çaldı, her dost Allah, Allah dedikçe,
Gönül âşkıyla sarhoş olduk, gam aldık ondan.
Ya Rab dedik ağladık, neyzen ney-i çalarken,
Geçtik kendimizden bizler, Allah. Allah derken,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta