Çocuğum bak aynaya da gör sen bir yıldızsın,
Hangisi okşuyorsa ruhunu gökyüzünde o'sun.
Evrimin neşvesi gibi karanlığı aydınlatan sensin,
Kıyas etme ömrünü kimseyle ağu değil sağmansın.
Açılsın önündeki bütün yollar olsun süt gibi akça,
Ateş dumanınca hafif ve yumuşacık tereyağınca.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta