Alıştırıldık Şiiri - Kenan Gezici

Nasıl geliyorlar artarda, peşin sıra.
Ne ister bilmem yersiz, bu hatıralar.
Gidenler bilmem ki neden götürmediler.
Benim gibi terk ettikleri bir de hatıraları.
Nasıl geliyorlar toplanıp gece yarısı.
Umurların da değil uyku damıyım uyanık mı?
Bilen var mı hangi gece uyuyacağım.
Bir gölge gibi geçiyor gözümün önünden.
Bir ömrüm dökülüyor bu kırık testiden.
Pişmanlık gemisi doldu taştı, şükür ile.
Zaten kaynayan sular gibiydi yaşadığım barkım.
Kötülüğe herkes halayda mendil salladı.
Zannettim onlar gibi olmak çare.
Oysa ben aşina değilim ne onlara ne bunlara.
En başta yalnızlık olmalıydı benim şiarım.
Buna da ben bir zaman alıştırıldım.

Kenan GEZİCİ 24/10/2026