Kol yen içinde kırık, can ten içinde.
Issız ve yalnız bir beyazlığa karıştım.
Gül kokusuna hasret, el kafesinde,
Gözü yolda, mahzun olmaya alıştım.
Pencereler solgun, mevsimin sesi çıkmaz.
Acı bir türkü sardı ki, dilimi bırakmaz.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta