İlkin seninle olmaya alıştım
Sonra beni sensiz olamaya alıştırdın
Seninleyken hayatı sevmeye alıştırdın
Sensizken hayatta olmadığımın farkında vardırdın.
Hüzünlü şarkılar bile dermen olamıyor çektiğim açıya
Gündüzlerim karanlık nefes alışlarım açı veriyor bana
Sensiz gözlerimi açmak istemiyorum sabaha
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta