Yaşamaksa ben sensiz hiç yaşamadım
Ay kıskandı yıldızlar şahit oldu
Sevdamızın büyüklüğüne
Aşkımız bir nehir gibi dolup taştı
Mavi çıra yandı tutuştu
Sönmemek üzere,sevgimizle
Beyazın tanıklığında
Martılar dört bir yana haber saldı
Sarılsın deniz yıldızları gökyüzüne
Suskun mavinin derinliğinde
Karanlıktan sıyrılıp aydınlığa
Umutlar serpilirken yarınlara
Karşımda meyhaneci
Kadehime rakı diye seni doldurur
Yüzümde derin çizgiler
Dopdolu koca bir ömür
Ay ışığı mutluluğu tadarken
Sarhoş oluyor deniz
Açıp gönül bohçanı
Yakınlığımı görsün gözlerin
Umutlarımı ezme
Yolunu bulamazsın
Yarı kör ihtiyar kadın
Sarhoşluk alemine dal ki
Şimdi bak ne haldeyim
Toprakla konuşup dertleştim
Akan su onurum
İsyanımın ateşi bil ki
Dört yanım
Söz söylememek adına sustum
Şu an yanımda olsan
İçimde ki aşkı sana
Gözlerimle anlatsam
Uçsuz bucaksız sevgim
Canımın acısı geçmez
Yalnızlığın ve aşk-ın tek abidesi
Boğazın prensesi,ruhumun birincisi
Karanlık hüzünlerin,gizemli geçmişi
Denizin ortasında yapayalnız
Martılara sevdalılara minicik saray olan
İstanbul boğazının girişinde
Hava soğuk bıçaktan keskin
Yürüyorum yollarda
Öfkemin ışığı ile yürüyorum
Özgürlük türküleri eşliğinde
Ateş parçası yüreğim tutuştu tutuşacak
Gecenin mavi koynunda üşüyen çocuk
Kavgaya her tutunuşum da
Gücüm oluyor aşkın yokluğunda
Bir yağmur başlıyor o an gözlerimden
Öyle öfke dolanıyor ki bilincime
Bir hain pusuda tek başıma kalıyorum
Barikatlarda gücüm ol istiyorum
İçim içime sığmıyor
Seni düşününce
Kıpır kıpır kaynıyor içim
Sevda rüzgarlarının kol gezdiği
Dağlar gibi oluyor başım
Seni düşününce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!