Bir başka idi köyde,
Komşuyla imeceler.
Çok güzel sohbetlerle,
Şenlenirdi geceler.
Etrefa bakıyorum:
Muhabbetten eser yok.
Yalan ve riya ile;
Amel edenler pek çok.
Sözlerde yok hakıkat,
Çok serveti olan huzurlumudur?
Açlıktan öleni gören yokmudur?
Gerçek insan olmak sizce bumudur?
Adalette birlik olun insanlar...
Bir yanda insanlar, israf içinde.
Akşam oldu, güneş battı.
Kuşlar yuvasına döndü.
Ömrümüzden bir gün gitti.
Bitmez, tükanmez istekler..
Sessizlik çöktü etrafa.
Hani önce gelenler?
Neler alıp gittiler?
Malım, malım diyenler:
Dünyadan boş göçtüler.
Gel kalbinle bağlanma:
Bügünlerde beyler çoktur.
Beyefenrdiler ise az..
Öyle bir zamana geldik
Karıştı bahar ile yaz...
Bir çok insan kendisini,
Nice nebiler yatar:
Beytullahın etrafında.
Rabbim yüzüm kartma:
Arasat meydanında....
Çok uzaklardan geldim:
Benim güzel evlatlarım;
Eğer duam isterseniz.
Tanıyınız Hak taalayı,
Kesin rahat edersiniz.
Dünya fanidir biliniz.
Ah Silyanım, silyanım;
İçerdim sularını.
Kara lastikler ilen,
Gezerdim yollarını.
Orda açtım gözümü,
Nice anaların yanar yürüği,
Evladım,evladım diyerek ağlar.
Hayırsız evladın derdiyse başka:
Gününü,gün edip gezmeye bakar.
Hatırlamaz evlat küçüklüğünü.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!