Türkçemizde bir kelime:
Kullanırız; hep “eskiler”
Nedense rağbet görmüyor:
Günümüzde pek eskiler.
Eski denen insanlar:
Neden böyle olduk bizler?
Bir türlü aklım almıyor.
Bilmem neden günümüzde:
İnsanlar zalim oluyor.? ..
Sevgi, saygıdan eser yok.
Etrafa bakıyorum,
İnsanlık ağır hasta.
Bülbüler çekip gitmiş,
Kargalar var kafeste…
Ne baş belli, ne ayak.
Gel kardeşim aldanma;
Şu dünya zevklerine.
Hepsi fani bunların:
Dünya ebedi sanma.
Tevbe eyle Allaha,
Vefa bekleme dünyadan,
Dünya fani, yalancıdır.
Erilmez onda felaha;
Malı, mülkü geçicidir..
Ziynetlerle süslü dünya!
Çok oldu açtın arayı:
Gözükmedin karabacak.
Seni özlüyor Dostların,
Bekliyoruz Karabacak..
Dünya fani işler bitmez.
Elden gidince imkan,
Dostlar bir, bir kayb olur.
Fazla zaman geçmeden:
Dostların düşman olur..
Hani nerede şimdi,
Allaha kulluk etmeyen,
Hak ve hukuku bilmeyen,
Daim kendini beğenen:
İnsana dost olma oğul...
Tembel, kembel yatanlara,
Esselamü aleyküm,
Sevgili çocuklarım.
Budefa çok zor oldu,
Sizden ayrılma benim.
Birlikte ğayret edin,
Emirgan korusunda
Dalgalanıyor bayrak
Nede güzel oluyor
Gölgesinde yaşamak
O bayrağın uğruna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!