Sıkma canını bu kadar
Bir insan kaç kez yoldan çıkar
Toparlanman için gerekli zamanın var
İpek böceği gibi ruhunu kozaya sar
Zamanı geldiğinde kelebek olduğunda uçacaksın
Duydum dün gece sayıkladığını
Sıkma bu kadar canını
Sorma o rüyaların anlamını
Elbet göreceksin o günün zaman aşımına uğradığını
Düşünmeden konuşmak cehalet
Böyle bir köyde olmak karışık duygular barındırıyor
O güzel boğazı balıkçı kayığında izledikçe bağımlılık yapıyor
Martılara simit verdikçe o kayığın üzerinde bakıyorsun bu köye bir kez daha sevgin kabarıyor
Günün sonunda oltanın ucundan çıkan üç yüz adet sarı kanatın bereketiyle ocaklarda kızarıyor
Bu kozmopolit köy tutkuyla insanı sarıyor
Hadi gel anlat kolaysa
Bunlar birer anıysa
Gördüklerim yalan olsa
Yine o bende kalacak son kelamda
Yüreğimdeki gemi kalkmıştı hani
Deniz kıyısında uzanıyor yaşlı amca
Etrafa bakınıyorsun anca
Canı sıkkın belli muhabbet için atıyor kanca
Sohbet bahane tanımak şahane aklınca
Kaçışın kurtuluş mu sanıyorsun
Kültürler beşiği olan bu coğrafyada
Kan akmaması gerek bu davada
Örümcek tutmuş bu kafada
Menfaat gereği düzgün vatandaşların kanı akıtılmasında
Yaşanması gerek o mendeburun hayalindeki senaryoda
Seçenek bırakılmadı çok seçenekli seçimden
Sorumluyum sevmediğim seçtiklerimden
Yenildim vazgeçtiğim için talebimden
Ayrıyım artık o güzel düşleri olan cennetimden
İçte demlenen inancın beklediği umut yudum aldı o demden
Bu toprağın başka çaresi yok ekimden
Kime ne anlatsan
Anlattıklarını anlayacaklar mı
O tuzağa düşersin sanırsan
Üzülmek baki kanarsan
Anlamak istedikleri şekil menfaatlerine göre
Çıkış bulmuşsun o azap köşelerinde
Oturuyorsun vaha gibi yerleşim yerinde
Çekmişler gözüne siyah perde
Arıyorsun bereketi şerde
Yakışmıyor bu tutum biliyorsun sende
Deva olmalısın derde
Bir balıkçı teknesinden atılmış denize ağa
Değecek mi yapacakları iş fırtınada bu yorgunluğa
Razı olacaklar çıkan balığa
Bilmiyor ki son nefesi olacak bu sigara
Girdikleri bu fırtına çıktı çetin ceviz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!