Ali Gul Şiirleri - Şair Ali Gul

Niye soruyorsun şimdi halimi
Bu hallere koyan sen deyilmisin
Yıktın ocağımı büktün belimi
Bu hallere koyan sen deyilmisin.

Yaktın yüreğimi duman tütmedi

Havandan geçilmez forsun bin para
Çalışıp yemezsin sen yüzü kara
İnsaların başı düşünce dara
Bir de sen vurmaya utanmadınmı.

Çifci sürüp tarlasını ekerken

Bur da yanbancıyız or da Almancı
Gurbetin dertleri çekene aci
Uçağın ardında bir tabut gelir
Tabutta gelen bizim almancı.

Gurbetin derin yarası

Gitti ama göremedim
Saçlarını öremedim,
Doya, doya saramadım

Uzaklardan bir yel eser
Yarin kokusun getirir
Bunca yılın hasreti
Yakar ömrümü bitirir.

Ben çekerim özlemini

Sadık dost'á her sırını verecek
Hatır, gönül kıymetini bilcek
Başı gitse ikrarında duracak
Sözünün sahibi er bulamadım.

Yiğide gurbertlik ahu zar imiş

Değer verme cahiller boşuna
Zehir katar ekmeğine aşına
Tepeler sofranı düşer peşine
Düşse de bitmez kini tükenmez.
Sözden anlamaz.

Dert alırım dert satarım
Peşimde dir dert katarım
Ben ki eyüp'ten beterim
Bir fazla olsa ne çıkar.

Bel ağrısı diz ağrısı

Dostların olmalı


İnsanın dostları olmalı
Düştüğünde yanı başında
El atıp kaldıracak kadar yakın

Kanat takar ucar sana gelirim
Sakın umudumu boşa, çıkarma
Layik olur, isen, canım veririm
Yeter ki adımı arşa, çıkarma.

Günlüme bağlar mı gönül bağını?