Ali Gul Şiirleri - Şair Ali Gul

Hayatta aradım sevgiyi bulmak.
Belki olur ileri de yaşam var.
Gönlümün tasası kalbimin sesi.
Taa, uzakat sevdiğim den selam var.

Bel ki bir gün olur diye beklemek?

Yine akşam oldu yine yanızlık.
Yine tek başınasın ve yapayalnız.
Ne bir ses ne bir nefes.
Bir ayak sesi bir öksürük bile özlersin
Dört duvar arasında.

Ben seni sevdim seveli
Halimi, bile unuttum
Lal, eyledi sevdan beni
Dilimi, bile unuttum.

Vurğumum ben gözlerine

Seni sevmek hayal idi düş idi
Aşkın boran idi sevdan kış idi
Seni seven yürek dondu üşüdü
Senden ayrılalı boranlardayım.

.Seni görmeyeli boranlardayım.

Işık oldum meşalesi kavganın
Beyler imzaladı ölüm fermanım
Deniz oldum, yusuf ben inanım
Ankara, Mamakta astılar beni.

Hızır paşa astı pirim Sultanı

Bir başıma koydun gittin insafsız
Ben onu severim o, sevmez beni
Boşa gömül vermiş oldum viçdansız
Ben onu severim o, sevmez beni.

Beni neden terk eyledin meleğim?

Yaşam denen serüvenin başında
Bilemezsin gelecekte neler var
Ömrümün baharı yazı kışında
Bozulmuş bağlarım dallar perişan.

Tasalanma yaşanacak yaşanır

Ey benim doğmayan sabah yıldızım
umutlerım uzak sen uzaktasın
Kurudu ırmaklar akmıyor sular
Pınarlarım uzak sen uzaktasın.

İstemem sitemle olan aşkını

Nurhak, senden ayrı kaldım kalalı
Kuru toprağını, taşın özledim
Haziran da esen kuru yelini
Şubat ayında ki kışın, özledim.

Yıllar geldi geçti, hasretim arttı

Oku insan kitabını
İnsansan kendini tanı
Bir melun kırar sazını
Tel bilmezlere inanma.

Bu benden bu ondan deme