Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

’Kadınım,ateşim,narım, efkarım,,

Gece gel gündüz gel,dize ol bana hece hece gel
Çıkar rediflerini üzerinden,kafiye ol öyle gel

Son kurşunum kalemimde,kağıda dizil de gel

Titret avuçlarımda kalem
Kelimeler yine isyanda
Ne yazsam ki
Yazmak acıtacak mı içimi
Sövsem, saysam
Yakıştıramıyorum

Anne
Ört üzerimi
ninniler söyle
okşa saçlarımı
uyanmamalıyım

III-
Korkuyorum geceler inadına üzerime gelirler
Gölgelerden çıkan korkular,önümü kestiler

Gülleri devşirdi mevsim,çoktan sustu bülbüller
Gözlerimi kapadığım düşler,çocukça ürküttüler

düşler yoğur bana,bir tutam hüzün katmalısın
gecenin en kuytusundan,yıldızlar çalmalısın

karanfil açsın dudakların,sen miskler kokmalısın
savur saçlarını,sallan dur, ruzgarı kıskandırmalısın

sabahın köründeyim
yar!
yine senin derdindeyim
kulağımı tırmalıyor sessizlik
vuruyorum topuklarımı
eziyorum tabanımla korkularımı

yaşanacakları art arda koysam
yaşadıklarımla karşılasam
sonra derin bir iç çekip
sigara dumanına yazsam
bir de asıp suçlarımı
kodes yerine kalbime gömsem

perdeni kıvırıp bak
bembeyaz karlarla karşında
ali dağı...
bu sendeki yanı gecenin

bu gece ayaz var

hüznümün doruğa ulaştığı
yalnızlık duygularımın depreştiği
ve dilimin lanet kustuğu
günün daha ışıma noktasındayım
şehrin ışıkları var uzaklarda
her kıpraşan ışık huzmesinde

Okunmaz
Buruşmuş kağıtlar
Okunmadı yazılanlar
Sevdayı yazdılar
Yol uzun muydu
kaç ışık yılı